ბეგის ამბავი
ბეგი თბილისის ზოოპარკში ცხოვრობდა. ჰქონდა აუზი, ღობე და მშვიდი დღეები. ცნობილი არ იყო და არც უნდოდა.
მერე დადგა ის ივნისის ღამე, როცა წყალი ადიდდა.
წყალი იქ მივიდა, სადაც აქამდე არასდროს მისულა. დილით ბეგი ქალაქის შუაგულში იდგა — დიდ მოედანზე, წვიმაში, მარტო.
ის შეშინებული იყო. ქალაქიც შეშინებული იყო. ხალხი მივიდა, არავინ უყვირა, და ბოლოს სახლში დააბრუნეს.
ამის შემდეგ ბეგი დიდხანს დუმდა. მან სამყარო ღობის გარედან ნახა — და ის უფრო დიდი აღმოჩნდა, უფრო სევდიანი და ბევრად ლამაზი.
აღმოჩნდა, რომ სათქმელი ჰქონდა. ჯერ ერთი წინადადება დაწერა. მერე გვერდი. მერე თარო. მერე თაროებიც აღარ ჰყოფნიდა.
ასე გაჩნდა ბეგის ბიბლიოთეკა — ჯერ მისი, მერე ყველასი.
